ارزشـــــه اینـــــم نــــــداری ،

ارزشـــــه اینـــــم نــــــداری ، کـــه واست تـــرانــه گفتــــم

نفـــــرینـــــم واست زیـــــاده ، اینجــــوری بایـــد می گفتــم

شنیــــدم گفتی کــــه بی تــــو ، مـــن یــــه شعـــره ناتمــومم

خیلــی تنــد رفتی عـــزیــــزم ، مـــن هنــــوز خیلی جوونــم

هـی بهت گفتـــم دروغـــــات ، یـــه روزی رو می شـه اخـر

ولـــی از رو کــــه نـــــرفتی ، گفتی پـــــاکی مثلـــه آفتــــاب

اشکایی کــه تـــو می ریختی ، مــــن خیـــــال کــردم رفیقی

نگــــو ایــــن اشکا فـــــریبن ، تـــــو رفیقـــــه نـــــارفیقـــی

حیفـه اون همـه صداقت ... حیفـــه واژه ی خیـــانت

حیفـه اون دلی کــه دادم ... دستــه تـــو واسه امـانت

التمــاستـــــم می بینــــم ... که میخوای بیای تو پیشم

بـرو کــه راهی نمونـده ... مــن دیگه خــامت نمیشم

اون روزا کــه مـن می مردم ، بـــا اشــــاره هـــات عــزیزم

مثــه من چنــد تــا رو داشتی ، کــــه واست ادا بـــــریـــــزن

واژه هـــا کــــه کم میـــــارن ، گلــــه نفــــرتـــــو بکـــــارن

ســـرتـــــو بـــــالا بگیـــــرو ، بگــــو بــــاغبــــون نـــــدارم

یـــه نگاه بــه اون چشات کن ، پـــره از هـــــر کی رسیــــده

میـــدونی دلــــم می ســــوزه ، هــر کی از تـــو گلی چیــــده

بـــرو کـــه دیگه نمی خــوام ، حتی یک لحظـــه تـــو بــاشی

الهــی نتــــونــی هیـــچ وقت ، از غــــم و غصـــه رهــا شی

حیفـه اون همـه صداقت ... حیفـــه واژه ی خیـــانت

حیفـه اون دلی کــه دادم ... دستــه تـــو واسه امـانت

التمــاستـــــم می بینــــم ... که میخوای بیای تو پیشم

بـرو کــه راهی نمونـده ... مــن دیگه خــامت نمیشم

زندگي

 تا شقايق هست زندگي بايد كرد خبري از دل پر درد گل ياس نداشت.

 بايد اينجور نوشت هر گلي هم

باشي چه شقايق چه گل پيچك و ياس زندگي اجبارست؟؟؟؟