هر چه دعا كردم نشد شـــايد كســـي آمـــين نگفت

حـــالا تقــاضاي دلــــي سرشــــار از آمـــين ميكـــنم


نه اسب ، نه باران ، نه مرد تنهايم و اين دائمي ست

اســـب حقيقت را خــــودم با اين نشــــان زين ميكنم


يا مـــيبرم يـــــا بـــاز هــــم نقش شكسـتي تلــــخ را

در خـــــــاطرات ســـرخ خود با رنــــــج آذيـــــن ميكنم


حالا نه تو مـــــاله مني ، نه خواستي سهمت شــوم

اين مشكـــل من بودو هست در عشق گلچين ميكنم


كــــم كـــــم زيادم ميروي اين روزگارو رســــــم اوست

اين جمـــــله را با تلخـــي اش صــد بار تضمين ميـكنم